Reasons_You_Can’t_Sleep_at_Night

Ημερολόγιο εργασιακής πραγματικότητας – Ανεργία και αυπνίες

3.30 το πρωί. Και όχι η ώρα δεν σημειώνεται διότι έχει λάβει χώρα κανένα κοσμοϊστορικό γεγονός ή γίνεται αντίστροφη μέτρηση προκειμένου να επέλθει έκρηξη από την αϋπνία. Φίλε μου, ο άνεργος απλά μένει ξύπνιος τα βράδια, επειδή το μόνο που τον κουράζει είναι η απραξία. Νοσταλγεί εκείνες τις μέρες με το σαλονάκι του γεμάτο κόσμο, άδεια κουτιά μπίρας και πίτσας, την τηλεόραση ανοιχτή με ταινίες και την αγριοφωνάρα της θείτσας από τον 3ο πότε στο διάολο θα ξεκινήσει η εξεταστική να πάτε σπίτια σας να διαβάσετε, σκασμένα. Καμιά δεκαετία μετά, το μόνο που ‘χει μείνει είναι οι ταινίες που κάποτε σου έφτιαχναν το κέφι αλλά σε αυτή τη φάση μάλλον δεν το πολυπετυχαίνουν.

Απόψε αφιέρωμα κωμωδίας 80’s-90’s. Απ’ όλα έχει ο μπαξές, γιατί όχι, έτσι δεν θα βαρεθώ, έτσι θα περάσει ή ώρα, έτσι ίσως νιώσω καλύτερα, έτσι ίσως ξεχάσω το ότι δεν έχω δουλειά. Ναι, καλά! Βλέπω τον Ηλίθιο και τον Πανηλίθιο και νιώθω μια περίεργη ταύτιση σα να τρέχω, επίσης, με μια βαλίτσα αγνώστου περιεχομένου, να περνάω καλά κατά λάθος για λίγο και να μην κερδίζω τίποτα στο τέλος. Το σταματάω και βάζω τη Μέρα της Μαρμότας και ένα πνίξιμο αρχίζει να μου φράζει το λαιμό τύπου χριστέ μου-η ζωή μου-θα είναι μια φρικτή επανάληψη απραξίας-κάθε μέρα ίδια-και δίχως δυνατότητα διαφυγής (και με χάλια μουσική). Για το Pretty Woman άστο καλύτερα, καταλαβαίνεις το συσχετισμό, κι όχι τίποτε άλλο, αλλά ποτέ μου δεν χώνεψα την Τζούλια Ρόμπερτς και δεν θα την ήθελα για συνάδελφο με την καμία. Κι όπως ποντάρω στο τελευταίο μου χαρτί, τη Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή, ετοιμάζομαι να στείλω μήνυμα στον κολλητό μου «κωδικός blue oyster», αλλά φαντάζομαι η γυναίκα του δεν θα καταλάβει ότι εννοώ το μπαρ στην ταινία και θα αρχίσει η κασέτα πάλι μηνύματα στέλνει η αργόσχολή και μας κοροϊδεύει βραδιάτικο. Είναι πλέον βέβαιο ότι ακόμη κι αν έβαζα ταινία του Αγγελόπουλου θα είχα πειστεί ότι είμαι εγώ το μετέωρο βήμα του πελαργού. Η πίεση μου ανεβαίνει. Το κεφάλι μου θα εκραγεί. Δεν θα ηρεμήσω με τίποτα απόψε;

Παγώνω την εικόνα και σκέφτομαι πόσες δουλειές έχω αλλάξει τα τελευταία χρόνια, πόσες φορές έψαχνα μόνη ψύλλους στ’ άχυρα τουτέστιν σοβαρό επαγγελματία, αξιόλογο μαγαζί, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και ότι ευτυχώς το νερό δεν στο κόβουν ακόμη κι αν το έχεις απλήρωτο πάνω από ένα χρόνο ( δοκιμασμένο αν και δεν το συστήνω). Πόσο πολύ με έχει κουράσει να πιάνω γνωστούς και φίλους και να ρωτάω σαν παιδάκι που λέει «να τα πούμε» για τα κάλαντα, αν έχουν ακούσει για καμιά δουλειά να μου πούνε, και όχι μη μου κερνάτε άλλους καφέδες, προτιμώ να βρω ένα μαγαζί κάπου και να τους φτιάχνω εγώ που είναι και δουλειά μου. Πόσο ακόμα πιο πολύ με έχει κουράσει να ψάχνω ανάμεσα σε λαβύρινθους αγγελιών και  να φροντίζω  να στέλνω βιογραφικά όσο πιο γρήγορα γίνεται λες και πρέπει να προλάβω εκείνη την προκήρυξη του δημοσίου που δημοσιεύεται στις 23 και έχεις χρόνο μέχρι τις 25 να προσκομίσεις και εκείνο το πιστοποιητικό ότι η αγελάδα του παππού σου αν και λεγόταν Κλάραμπελ δεν ήταν εξ Ολλανδίας αλλά από τη Λάρισα. Και πόσο πολύ, τέλος, θα ήθελα να υπήρχε ένας τρόπος να γίνονταν τα πράγματα πιο εύκολα και να μπορούσα να βρω επιτέλους κάτι στον τομέα μου πιο άμεσα, γρήγορα και σίγουρα. Πάνω στις σκέψεις αυτές όχι δεν μου ήρθε καμία επιφοίτηση, ούτε χτύπησε το τηλέφωνο μες στη μαύρη νύχτα, ούτε ανακάλυψα στο teletext ότι ήμουν ο πολυεκατομμυριούχος του Τζόκερ-απλά με πήρε ο ύπνος και ξύπνησα την επόμενη μέρα της μαρμότας και πάλι από την αρχή.

Λίγο καιρό μετά όμως, τα παιδιά εδώ, (ναι εδώ που διαβάζεις αυτή τη στιγμή!), μου είπαν τι έχουν στο μυαλό τους και τι σκέφτονται.  Να στήσουν δηλαδή μια πλατφόρμα  για ένα χώρο που αγαπούν, γνωρίζουν και τους ενδιαφέρει πραγματικά και που τελικά είναι αυτή η σελίδα στην οποία είσαι τώρα επισκέπτης και ελπίζω να σου δίνει την ίδια ελπίδα που έδωσε σε εμένα σχετικά με το να βρω δουλειά και πιο πολύ τη σιγουριά ότι αυτό θα γίνει. Θαύματα δεν γίνονται, ούτε αλλάζουν όλα από τη μια στιγμή στην άλλη, όμως είναι πολύ καλύτερο να ξέρεις ότι όταν έρχεσαι εδώ, θα συναντήσεις κάτι διαφορετικό, μια καινούργια, πιο αποτελεσματική και ουσιαστική πρόταση για να βρεις εργασία. Τσέκαρέ το.

Και για να μη σου μείνει η απορία-ναι ακόμα βλέπω κωμωδίες, αλλά αρχίζουν πάλι να με κάνουν να γελώ. Τώρα έχω κάτι να περιμένω.

Συνεχίζοντας την χρήση αυτής της ιστοσελίδας, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερα...

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο